Netci

Padişah bir gün, "Bana yalan söyleyebilene bir küp dolusu altın vereceğim!"demiş.

Yalancılar hemen saraya koşuşturup başlamışlar yalana; "Bir kuş, aslanı kapıp yuvasına götürdü".

"Bunun neresi yalan? Kuş kartaldır, arslan da kuzu kadar minik bir yavru. Kaptı mı götürür tabii!..'' "Komşu ülkede bir eşeği kral yaptılar!.."

"Ülkenin kralı, pencereden bakınırken tacını düşürmüş. Taç da pencerenin altındaki eşeğin başına geçmiş. Taç kimin kafasındaysa, kral odur tabii!.."

"Padişahım, ben gökyüzüne bir ok attım. Altı ay sonra geri döndü!" "Senin ok bir ağacın üstüne düşmüştür. Ağaç, sonbaharda yapraklarını dökünce, takılacak yer bulamayıp yere inmiştir".' Böylece padişah, her yalana gerçek bir bahane bulmuş ve kimse padişaha bu yalandır dedirtememiş.

Ama bir gün Keloğlan gelmiş; "Padişahım, sen benim babamdan borç olarak bir küp dolusu altın almıştın. Şimdi geri almaya geldim. Yalandır dersen ödülümü ver. Yalan değil dersen  borcunu öde!..

Papa resmi bir ziyaret için Amerikaya gider. Uçaktan inişte gazeteciler etrafını sarar. Gazetecilerden biri şu soruyu sorar.

"Genelevi de ziyaret edecek misiniz?"

Papa beklemediği soru karşısında şaşkın şekilde "New Yorkta genelev var mı" diye sorar.

Ertesi gün gazetenin manşeti şöyle çıkar.

Temel askerde biraz tembel..Sabah istimasindan kaytarip bir agacin altina yatar.
-Ancak biraz sonra yakalanir.Komutan yanina cagirir.
-Meslegin nedir? -Insaat kalfalugu yapayurum komutanim.
-Ha demek oyle,Peki sen insaatta yaninda calisan bir isciyi boyle yatarken yakalarsan ne ederdin.
-Temel firsati kacirmaz:
-Hemen , hic dusunmeden isine son verirdim evine gonderurdum komitanum.